Pierwsza pomoc

Każdy kierowca, który uczestniczy w ruchu drogowym powinien być przygotowany do udzielenia pierwszej pomocy. Jak zachować się kiedy widzimy wypadek? Co robić w pierwszej kolejności? Jak zadbać o rannych aby samemu nie narazić się na szkodę? Zapraszamy do lektury!

Resuscytacja

Akcję ratowniczą rozpoczynamy od oceny bezpieczeństwa. Sprawdzamy, czy zarówno ratującemu, jak i poszkodowanemu nie zagrażają prąd, gazy, ruch uliczny etc. 

Sprawdzamy, czy ofiara jest przytomna. Ratujący ostrożnie potrząsa ją za ramiona i głośno pyta, czy wszystko w porządku. Jeśli reaguje, wtedy pozostawia ją w pozycji zastanej. Regularnie jednak ocenia jej stan.

Jeśli poszkodowany nie reaguje, należy natychmiast wezwać pomoc i przystąpić do udrożnienia dróg oddechowych. Ratujący jedną dłoń kładzie na czole poszkodowanego i delikatnie odchyla mu głowę do tyłu. Końce palców (wskazujący i środkowy) drugiej ręki opiera poniżej jego brody, którą unosi do góry. Utrzymując drożność dróg oddechowych, sprawdza - za pomocą wzroku, słuchu, dotyku - czy ofiara oddycha. Sprawdzanie nie powinno trwać dłużej niż 10 sekund.

Jeżeli poszkodowany nie reaguje i nie oddycha prawidłowo, należy zadzwonić pod numer ratunkowy 112 lub 999.

Przystępując do uciskania klatki piersiowej, pamiętajmy, że powinno być ono prowadzone u poszkodowanego leżącego na plecach, na twardej powierzchni. Nadgarstek naszej jednej ręki umieszczamy na środku klatki piersiowej ratowanego. Nadgarstek drugiej ręki kładziemy na grzbiecie pierwszej ręki. Palce splatamy.

Utrzymując ręce proste w łokciach ratownik przesuwa się tak, aby jego ramiona znajdowały się bezpośrednio nad klatką piersiową poszkodowanego. Następnie uciska się mostek ofiary na głębokość 4-5 cm, po czym całkowicie zwalnia ucisk, ale trzyma nadal dłonie na mostku ofiary. Zalecana częstotliwość uciskania klatki piersiowej wynosi około 100 na minutę, niespełna dwa uciśnięcia na sekundę. W ten sposób ratownik wykonuje 30 uciśnięć.

Kolejny etap resuscytacji to wykonanie dwóch oddechów ratowniczych. Utrzymując drożność dróg oddechowych ofiary (odchylenie głowy do tyłu, uniesienie brody), ratownik palcami ręki leżącej na jej czole zaciska jej nos, drugą zaś utrzymuje uniesienie brody tak, aby usta były otwarte.

Następnie bierze normalny wdech, po czym obejmuje swoimi wargami usta poszkodowanego i wykonuje spokojny wydech - powinien trwać on sekundę.

Jeżeli to możliwe, ratujący śledzi, czy klatka piersiowa ratowanego unosi się podczas każdego oddechu ratowniczego.

 

Pozycja bezpieczna

Nieprzytomnego, który oddycha i nie ma urazów, należy ułożyć w odpowiedniej pozycji ratowniczej, określanej jako bezpieczna - boczna ustalona.

Pozycja ta pozwala zachować drożność dróg oddechowych, zapobiega zapadaniu się języka na tylną ścianę gardła, a także dostaniu się do układu oddechowego ciał obcych, wymiocin, krwi itp.

W pozycji bezpiecznej - bocznej ustalonej układamy osoby poszkodowane nieprzytomne, oddychające, bez urazów.

PRZECIWWSKAZANIA do stosowania pozycji bocznej ustalonej to:

- urazy kręgosłupa i kości czaszki

- urazy klatki piersiowej i brzucha

- złamania kończyn i miednicy

Jednak w stanie wyższej konieczności (w przypadku osób z urazami, którym grozi niebezpieczeństwo zalania dróg oddechowych treścią żołądkową, krwią lub śliną), możemy zastosować w działaniach ratowniczych ułożenie w pozycji bocznej ustalonej.

Po przeprowadzeniu oceny stanu poszkodowanego, sprawdzeniu stanu świadomości, udrożnieniu dróg oddechowych, sprawdzeniu oddechu, wezwaniu karetki pogotowia poszkodowanego układamy w pozycji bezpiecznej - bocznej ustalonej.

Jeżeli poszkodowany nosi okulary, należy je zdjąć. Wyjmujemy również z kieszeni odzieży poszkodowanego przedmioty, które mogą grozić urazami.

Ratownik klęka z boku ofiary leżącej na plecach. Kończynę dolną poszkodowanego, bliższą ratownikowi, zgina w kolanie, zabezpiecza ją przed osunięciem, wsuwając stopę ofiary pod jej drugą kończynę na wysokości kolana. Następnie, chwytając za zgięte kolano ofiary, odpycha kończynę w przeciwnym kierunku, co powoduje uniesienie pośladków poszkodowanego, pod które wsuwa wyprostowaną leżącą w osi ciała kończynę górną.

Drugą rękę ofiary przekłada przez jej klatkę piersiową i przykłada grzbiet dłoni do jej policzka. Chwyta jedną dłonią za bark, drugą za biodro poszkodowanego (położone dalej od ratownika). Płynnym ruchem obraca poszkodowanego w swoim kierunku.

Następnie, gdy nieprzytomny leży już na boku, ratownik odwodzi od tułowia kończynę górną, przez którą poszkodowany był przekręcany, celem ustabilizowania pozycji. Zsuwa nogę nieprzytomnego z drugiej leżącej poniżej i zgiętą w kolanie dociąga w kierunku brzucha, stabilizując pozycję. Noga dalsza ułożona jest w wyproście w osi ciała. Poszkodowany nieprzytomny ułożony w pozycji bezpiecznej - bocznej ustalonej.

Poszkodowanego należy okryć, zabezpieczając przed utratą ciepła, co 2-3 minuty sprawdzać oddech oraz świadomość. Przedstawione ułożenie jest jedną z modyfikacji pozycji bocznej ustalonej.

Ogólne zasady postępowania ratowniczego podczas opatrywania ran:

  • Zadbaj o bezpieczeństwo własne - załóż rękawiczki lateksowe.
  • Zabezpiecz poszkodowanego przed upadkiem - połóż, posadź.
  • Zlokalizuj, odsłoń miejsce rany - rozcinając lub rozdzierając odzież.
  • Dokonaj oceny rany, aby ustalić dalsze postępowanie.
  • Zabezpiecz obrażenie, stosując odpowiedni rodzaj opatrunku.
  • Załóż jałowy lub czysty opatrunek.
  • Raz założonego opatrunku nie zrywaj, jeśli przecieka, stosuj metodę "dokładania".
  • Rany nie oczyszczaj, nie dezynfekuj.
  • Nie usuwaj ciał obcych z rany.
  • W przypadku wytrzewienia narządów nie wkładaj ich z powrotem do środka, nie wpychaj do rany.
  • Utrzymuj kontakt słowny z osobą przytomną.
  • U nieprzytomnego dbaj o drożność dróg oddechowych.
  • Zabezpiecz termicznie - chroń przed wstrząsem.
  • Zastosuj pozycję przeciwwstrząsową, o ile nie ma przeciwwskazań.
  • Monitoruj funkcje życiowe poszkodowanego oraz obserwuj miejsce uszkodzenia.

 

Urazy kończyn - zasady unieruchamiania

  • Jeśli złamaniu uległy kości, należy unieruchomić złamaną kość i co najmniej dwa sąsiadujące z nią stawy. Pozwala to na ograniczenie ruchomości w miejscu złamania, zmniejsza ból i zabezpiecza przed wtórnymi obrażeniami.
  • Jeśli uszkodzony jest staw kończyny, należy unieruchomić dwie kości z nim sąsiadujące.
  • Przed unieruchomieniem i po nim sprawdź czucie i zachowanie ruchów w obwodowej części kończyn.
  • Zabezpieczaj kończynę w pozycji zastanej - nie naprawiaj i nie nastawiaj jej, aby nie spowodować wtórnych obrażeń.
  • W razie złamania otwartego najpierw załóż opatrunek. Pamiętaj, że nie wolno wciskać wystających fragmentów kostnych do środka!
  • Jak najszybciej zdejmij poszkodowanemu pierścionki, obrączki czy buty z cholewką, gdyż obrzęk będzie narastał.
  • Do unieruchamiania można wykorzystać chusty trójkątne, szyny aluminiowo-piankowe oraz inne przedmioty np. pałka, deski itp.

 

Postępowanie w przypadku urazu czaszki:

  • Sprawdź podstawowe funkcje życiowe poszkodowanego.
  • Wezwij pomoc medyczną.
  • Załóż kołnierz ortopedyczny lub stabilizuj głowę ręcznie w celu zachowania drożności dróg oddechowych.
  • Utrzymuj ciepłotę ciała poszkodowanego i kontroluj jego funkcje życiowe.
  • W przypadku otwartego urazu czaszki załóż opatrunek osłaniający i pozwól na wyciekanie krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego - nie uciskaj!

 

Postępowanie w przypadku urazu kręgosłupa:

  • Wezwij pomoc.
  • Dokonaj podstawowej oceny stanu poszkodowanego oraz mechanizmów zdarzenia.
  • Poszkodowanego zostaw w pozycji pourazowej i w miejscu, gdzie doszło do urazu. Tylko w stanie wyższej konieczności (brak podstawowych oznak życia, niebezpieczeństwo w miejscu, w którym znajduje się poszkodowany) zmień jego pozycję albo ewakuuj z miejsca zdarzenia.
  • Zabezpiecz odcinek szyjny kręgosłupa: załóż poszkodowanemu kołnierz ortopedyczny lub obłóż jego głowę kocem albo kurtką.
  • Okolice lędźwi, kolan i kostek wypełnij miękkimi tkaninami, a wzdłuż tułowia, w celu stabilizacji, ułóż zrolowane koce, kurtki lub inne przedmioty dostępne w miejscu zdarzenia.
  • Zabezpiecz poszkodowanego termicznie i przez cały czas kontroluj jego funkcje życiowe.

 

(Źródło: www.dlakierowcow.policja.pl)

Właściciel tej domeny korzysta z plików cookies w celu zapewnienia wysokiego poziomu świadczonych usług. Pliki cookies wykorzystywane są w zgodzie z obowiązującym prawem. Wyrażenia zgody na wykorzystywanie tych plików dokonują Państwo poprzez ustawienia przeglądarki internetowej (zakres prywatności).

Pliki cookies dzielą się na trzy rodzaje:

Cookies nie służą do przetwarzania ani do przechowywania danych osobowych. Nie można za ich pomocą dokonać bezpośredniej identyfikacji użytkownika. Pliki nie wprowadzają zmian konfiguracyjnych w przeglądarce.

Możecie Państwo samodzielnie określać warunki stosowania plików cookies. Informacje na temat zastosowania plików cookies dla najpopularniejszych przeglądarek znajdują się pod poniższymi linkami: